We nodigen jullie graag uit om te komen luisteren vanaf 2Ou in de raadszaal van het stadsdeelkantoor. Kan u er niet bij zijn, dan kun u hieronder de tekst erop nalezen.

Inspreektekst voormalige woongroep Linnaeusstraat, Commissie Wonen, 28 november 2011

Op 27 september heeft de Raad een motie aangenomen waarin we jullie vroegen aan te dringen bij de centrale stad op handhaving van de huisvestingsverordening mbt de panden Linnaeusstraat 70-72.

Op 4 oktober stuurde de Raad een brief naar Dienst Wonen, Zorg en Samenleven.

Op 28 oktober kwam Dienst Wonen langs in Linnaeusstraat voor een meting omwille van omstreden puntentellingen in het verleden.

Op 1 november zijn de woningen Linnaeusstraat 70I,II,III en 72II ontruimd. Een antwoord van de Dienst Wonen werd niet afgewacht.

Op 9 november kregen we antwoord van u op ons raadsadres:

“Het stadsdeel heeft geen middelen de gebruikers te ondersteunen zodat exploitatie in de sociale huur mogelijk is.”Overigens om financiële steun hebben wij nooit gevraagd, enkel dat u de taken zou uitvoeren die het stadsdeel zou moeten doen en ons ruimte geven om onze pogingen tot legalisatie een kans te geven om zo deze woningen voor de sociale verhuur te redden uit de handen van Donner.

Verder vroegen wij, u uit te spreken tegen niet-structureel gebruik van de woningen en druk uit te oefenen op de centrale stad. U schrijft ‘Het beleid van de burgemeester is niet ontruimen voor leegstand’, en daarom zou het stadsdeel geen druk moeten uitoefenen. Dat dit in de praktijk een grove leugen is, weten jullie zelf wellicht ook. Daarnaast waren jullie op de hoogte gesteld dat de voormalige bewoners van de panden in de Linnaeusstraat zouden worden ingeruild voor leegstandsbewakers van Ad Hoc. In de raad waren jullie het er nog roerend over eens dat het inzetten van leegstandsbewaking geen structureel gebruik is, en dus een verkapte vorm van leegstand.

Ook stellen jullie het als uw taak “differentiatie in de woonruimtevoorraad te realiseren en voldoende voorraad particuliere huurwoonruimten met een huur beneden de huurtoeslaggrens te behouden.” Wel nu, hier had een uitgelezen kans voor het stadsdeel gelegen om hier zowel woningen te behouden voor de sociale woningvoorraad, als haar bewoners te ondersteunen.

Het stadsdeel slaat ons om de oren met woorden als burgerinitiatief en participatie maar wanneer het daadwerkelijk iets kan doen om bewoners te ondersteunen die zich actief inzetten voor de buurt wast het stadsdeel haar handen in “De mogelijkheden zijn beperkt.”

Nog voor de huidige structuur van stadsdelen zal worden opgeheven in 2014 heft het hiermee zichzelf al op. De vraag rijst dan waarmee het stadsdeel zich wel wenst bezig te houden? Of is het misschien al te veel gevraagd dat het stadsdeel gewoon haar werk uitvoert?

Op 21 november werden de resultaten van de nieuwe telling van Dienst Wonen bekend gemaakt. Hier zien we dat de Dienst dankbaar gebruik maakt van de 25 Donnerpunten die pas per 1 oktober 2011 zijn ingevoerd – en overigens nog steeds onder de rechter zijn in een bodemprocedure van de Woonbond en de Huurdersvereniging Amsterdam.

Vanaf 1996 is er niet gehandhaafd, bij de verlening van de splitsingsvergunning in 2005 is er niet gehandhaafd, bij de kraak in 2009 is er niet gehandhaafd en nu we na 1 oktober zijn zegt de Dienst Wonen: ‘we kunnen niet meer handhaven’. Zonder de Donnerpunten, zijn dit vergunningplichtige woningen. *

Wanneer speculanten en vastgoedmaffia het Amsterdamse woonbeleid omzeilen en het stadsdeel om de tuin leiden met valse puntentelling kijkt het stadsdeel gewoon de andere kant op. Wanneer mensen die opkomen voor een sociaal en toegankelijk woonbeleid vragen om de misstanden aan te pakken, wordt er jarenlang gelanterfanterd tot er uiteindelijk kan gezegd worden, we kunnen de klok niet terugdraaien.

Ondertussen luidt Stadsdeel Oost de noodklok over de maatregel van minister Donner om huurwoningen met 25 punten op te waarderen terwijl ze klokkenluiders die misstanden rapporteren over het onttrekken van huurwoningen uit de voorraad de rug toe keert. In Oost zou zo een kwart van de sociale huurwoningen in de vrije sector belanden. Het aantal sociale huurwoningen in het goedkoopste segment daalt van veertienduizend naar minder dan vierduizend. De kans op een passende woning voor de groep die hierop is aangewezen, wordt in de particuliere sector, zelfs door meneer Reuten ‘praktisch nihil’ geschat. Het stadsdeel echter geeft al jaren lang haar impliciete dan wel actieve toestemming aan corporaties en huiseigenaren om woningen te verkopen dan wel uit de voorraad te verwijderen. Als gevraagd wordt om haar rug recht te houden zegt het stadsdeel dat ze daar niet over gaat, wat vaak onwaar is en in ieder geval gemakzuchtig.

De voormalige bewoners van de Linnaeusstraat en kraakgroep Oost zullen deze zaak nauwlettend in het oog houden. Vanaf 1 januari ligt de mogelijkheid** er de woningen in de sociale verhuur te krijgen. Wij hopen dan ook van harte dat het stadsdeel deze kans met beide handen aangrijpt en stappen onderneemt indien Dienst Wonen geen volwaardige huurder voordracht en de malafide eigenaar nogmaals de dans ontspringt.

IndyMedia: “Persbericht Ontruimingsgolf 01-11-11″
IndyMedia: “(update) 2e Persbericht Ontruimingsgolf 01-11-11″
SP: “Burgemeester te snel met ontruiming Linnaeusstraat”
Dwars door de Buurt: “Rechter schuift verantwoordelijkheid leegstand af” (pagina 7)
Dwars door de Buurt: “Oost Brokkelt” (pagina 4)
AT5: “Panden ontruimd, krakers vastgeketend”
AT5: “Krakers met armen in olievat”
RTV N-H: “Tien kraakpanden ontruimd: elf aanhoudingen” (+ audiointerviews)

Parool dinsdag 1 november 2011

Passief krakersverzet in Oost

Emma Boelhouwer

AMSTERDAM – De politie heeft vanochtend weer een ontruimingsronde gedaan en stuitte daarbij op zogenoemd passief verzet. In een aantal panden hadden de krakers zich vastgeketend.

Om half acht ging de mobiele eenheid het eerste pand binnen, Linnaeusstraat 72, meldde de krakerswebsite Indymedia. Een half uur later was nummer 70 aan de beurt. Twee krakers hadden zichzelf daar vastgeketend aan een olievat.

Ook in twee andere panden was een aantal mensen vastgeketend, aldus de politie. “Met zogenoemde lock-ons. Dat betekent dat hun armen en handen uit het zicht waren, waardoor het voor de politie moeilijk was om ze los te krijgen.”

Om elf uur vanochtend was de politie daar nog steeds druk mee.

Welke andere panden zouden worden ontruimd, wilde de politie niet zeggen. “Dat moet een verrassing blijven.” Volgens Indymedia zouden ook de Vrolikstraat 268-296, het Koetshuis in de Swammerdamstraat en een pand in de Derde Oosterparkstraat op de lijst staan.

In dat laatste pand zat al een aantal jaar cultureel buurtcentrum ’t Blijvertje, opgezet door de krakers. De krakers hadden het pand gekraakt omdat woningcorporatie Ymere van plan was de zestig sociale huurwoningen, met volgens hen bijzondere negentiende-eeuwse gevels, te slopen en te vervangen door koopwoningen en huur in de vrije sector.

Volgens Indymedia was daar in de buurt veel verzet tegen. Ontruiming zou Ymere weer vrij baan geven, aldus de krakers.

Kom op 30 oktober naar de Reclaim de Buurt manifestatie om 14 uur @ ’t Blijvertje, 3e Oosterparkstraat 64! Met muziek, toespraken, eten en een mobiele tentoonstelling spreken we ons uit tegen de afbraakpolitiek en voor een leuke, diverse en betaalbare buurt.

De overheid lijkt het niet langer als taak te zien om huurders te beschermen en woningzoekenden een plek te geven. Keer op keer mogen eigenaren regels overtreden zonder dat wordt ingegrepen, terwijl degenen die zich daartegen verzetten worden aangepakt.

Het gaat niet alleen om een dak boven je hoofd en inspraak maar ook om een leuke en diverse buurt. Stap met ons mee in een kleurrijke demonstratie door de buurt waarbij buurtbewoners hun ervaringen delen over de stadsvernieuwing en de buurtverandering. 

Betaalbare woningen worden aan de voorraad sociale huurwoningen onttrokken. Eigenaren wachten tot de buurt volledig is opgeknapt en de huizenprijzen stijgen. Het aanmoedigen van splitsen en verkopen van sociale huurwoningen, tezamen met de ontwikkeling van Oostpoort prikkelt eigenaren om te speculeren. Dat zorgt niet enkel voor leegstand, maar ook voor druk op de huidige bewoners. De onzekerheid van de woonsituatie wordt nogmaals bevestigd door het inzetten van anti-kraak om leegstand te maskeren en de huurwetgeving te omzeilen.

Bij de Linnaeusstraat 70 I,II,III en 72 II is het net zo. In augustus 2009 kraakte de huidige woongroep de panden om de uitverkoop van zulke woningen aan de kaak te stellen en omdat we zelf geen betaalbare woonruimte kunnen vinden. Ruim twee jaar, twee rechtzaken en verschillende verzoeken tot handhaving van het woonbeleid verder worden de panden ontruimd en de huidige bewoners vervangen door anti-kraak. Ook in de Swammerdamstraat wordt mogelijk een monument gesloopt en de eigenaar beloond voor jarenlange speculatieve leegstand en illegale onttrekking van woningen aan de sociale voorraad. In de 3de Oosterparkstraat en de Vrolikstraat worden de straten eveneens met de grove bezem schoongeveegd. Daarmee verliezen we Buurtcentrum ‘t Blijvertje en tal van betrokken buren.

“In een stad waar woonruimte jarenlang leeg staat is er per definitie iets heel erg mis”
Als er in een stad waar woonruimte zeer schaars is en waar mensen jarenlang op een wachtlijst moeten staan om voor een woning in aanmerking te komen, als in zo’n stad woonruimte jarenlang leeg staat, dan is er per definitie iets heel erg mis.

Als vervolgens krakers dat soort woningen betrekken en ze naast bewoond ook weer levend maken dan juich ik dat als buurtbewoner alleen maar toe. En dan heb ik het nog niet eens over b.v. briefjes in de bus waarin we betrokken worden bij de gang van zaken en de plannen voor de toekomst.

lk ben als huurder bekend met huiseigenaren die wel subsidie opstrijken om het vooraanzicht van hun panden op te knappen, maar als het om regulier of zelfs noodzakelijk onderhoud gaat niet thuis geven. Als panden van dat soort eigenaren door krakers opgeknapt worden, weer leefbaar gemaakt worden, dan is het minste wat een eigenaar kan doen ingaan op voorstellen van de krakers om van een illegale tot een legale vorm van bewoning te komen.

Dat ze het streven van de deelgemeente om buren meer met elkaar in contact te laten komen in de praktijk brengen is een detail, maar wel een voor de buurt zeer aangenaam detail.

“Omdat er geen huizen zijn, die er eigenlijk wel zijn.”
Sinds 1984 woon ik op Linnaeusstraat. In al die jaren is er veel veranderd. De gezelligheid ebt weg uit de straat, leuke winkeltjes verdwijnen, mensen leven langs elkaar heen en trekken zich terug achter bakstenen muurtjes. De buren boven het Kruidvat moeten binnenkort vertrekken. Maar waarom? Ze zijn juist een aanvulling voor de buurt.

Ik erger me steeds meer aan de hebzucht van huiseigenaren van vandaag. Huizen worden maar qesplitst en er wordt maar raak gespeculeerd. Ondertussen staat alles leeg. Daar kom je niet verder mee. Vroeger was dat anders. Woningen werden gebouwd om in te wonen, niet om mee te speculeren. Het is belangrijk voor het woningbestand dat woningen behouden blijven en onderhouden worden. Maar huiseigenaren gaan daar steeds slordiger mee om. De buitenkant wordt leuk opgeknapt om de prijs op te schroeven, terwijl echt onderhoud niet of nauwelijks gedaan wordt.

Kraakwachten zijn het gevolg van leegstand. De reden waarom mensen kraakwacht worden is uit nood geboren, omdat er geen huizen zijn die er eigenlijk wel zijn. Hiermee schiet je dus niets op, het houdt de woningnood alleen maar in stand. Kraakwachten zijn ook slachtoffer van het systeem.

Waarom worden mensen hierdoor in een rechteloze positie gedwongen? Waarom eindeloos laten leegstaan om het later misschien te verkopen? Waarom wordt dan nlet gewoon verhuurd?

Ik vind het eigenlijk een schande dat mensen die iets positiefs proberen te doen op deze manier tegen worden gewerkt. Waarom krijgen ze een ontruimingsbrief in plaats van een huurcontract? Je helpt de sterken, maar de zwakkeren niet.

“De harde werkers uit de buurt”
Niet zo lang geleden opende ik een zaak op de Linnaeusstraat. Ik werk hier 6 dagen per week, 10 uur per dag, 52 weken per jaar. In het begin voelde ik me nog niet zo thuis in de buurt, maar met m’n buren van 70-72 klikte het meteen. Ook de pizzabezorgers die dikwijls voor de deur staan te wachten om een volgende levering weg te brengen, hebben een goede band met hen.

Ik moest even wennen aan het idee van krakers vanwege wat je er over hoort op tv, maar als je ze leert kennen dan zie je dat ze gewoon netjes en sociaal zijn. Ze willen geen misbruik maken van gratis wonen. Ze werken en studeren en zetten zich in voor de buurt in plaats van op hun luie reet te zitten.

Van de jongens die voor me werken hoor ik geregeld hoe moeilijk zij het hebben hun weg op de woningmarkt te vinden. Er wordt dan ook vaker gekozen om langer thuis te blijven. Maar dat is natuurlijk niet voor iedereen een optie. Meer en meer mensen worden gedwongen een uitweg te zoeken waarbij ze in rechteloze situaties terecht komen.

lk vind het niet meer dan normaal dat de stad zich 100% inzet om het recht op wonen voor al haar inwoners te garanderen. Lange wachtlijsten op woningnet en het stimuleren van kwetsbare rechteloze situaties zoals anti-kraak vind ik uit den boze. Het aanbieden van volwaardige huurcontacten en meer sociale huurwoningen zouden al een goed begin zijn.

Ondertussen voel ik me meer en meer thuis in de buurt. Ik had verwacht me minder veilig te voelen. Sommige mensen die wel huur betalen dragen minder zorg voor de buurt dan mijn ‘kraakburen’. Net dit soort bewoners draagt bij aan de sociale cohesie van een buurt, een ontruiming van deze panden doet dat allerminst.

De Wet Kraken en Leegstand is een mes dat aan één kant snijdt en wordt enkel toegepast in het geval van het beëindigen van een illegale toestand, zijnde kraken. Wanneer er moet worden gekeken of woningen niet ongeoorloofd leegstaan of onttrokken worden aan de sociale woonvoorraad wordt de hete aardappel doorgeschoven naar de politiek en belangenorganisaties.

Dat Stadsdeel Oost bij Dienst Wonen Zorg en Samenleving zal aan dringen op handhaving van de regionale huisvestingsverordening en het vertrouwen dat door de huurdersvereniging op de panden Linnaeusstraat 70 en 72 zal worden gelet,  is voor de voorzieningsrechter voldoende om te oordelen in het voordeel van een speculant die zijn woningen jarenlang heeft laten leegstaan en op allerlei manieren probeert de wetgeving te omzeilen. Dat de eigenaar reeds jarenlang zijn plicht om de woonruimtes beschikbaar te stellen niet nakomt doet daar niets aan af. Daarenboven is het schandalig in deze tijden van schrijnende krapte op de Amsterdamse woningmarkt, waar het zo goed als onmogelijk is een normaal huurcontract te krijgen, in te zetten op anti-kraak. Een speculatieobject heeft net de hoogste waarde als het op ieder moment leeg ter beschikking staat. Zodra een woning regulier verhuurd is, kan daarvan geen sprake zijn. In tegendeel: dan zitten er plots mensen met rechten in. Dat de rechter hiervoor kiest is nog maar eens een signaal in de verkeerde richting op de kap van woningzoekenden.

De rechter verschuilt zich achter de  idee dat handhaving van huisvestingsbeleid automatisch volmaakt is, dit strookt natuurlijk niet met de realiteit. Het is een publiek geheim dat zulk beleid alleen gehandhaafd wordt wanneer een belanghebbende er telkens op aandringt. Door de huidige bewoners te verwijderen zal de kans dat deze woningen terugkeren naar structureel gebruik juist aanzienlijk kleiner worden.

In ieder geval zet de woongroep Linnaeusstraat haar strijd om de panden in de sociale verhuur te krijgen voort.

Daarnaast scharen wij ons samen met vele anderen in de campagne tegen de afbraak van de sociale huisvesting, de gedwongen verhuizingen van huurders en het slopen van mooie panden.

De overheid lijkt het niet langer als taak te zien om huurders te beschermen en woningzoekenden een plek te geven. Keer op keer mogen eigenaren regels overtreden zonder dat wordt ingegrepen terwijl degenen die zich daar tegen verzetten worden aangepakt.

Reclaim de buurt
Op 30 oktober  2011 zullen wij de straat op gaan in een kleurrijke demonstratie door de buurt waarbij buurtbewoners hun ervaringen delen over de stadsvernieuwing en de buurtverandering. Er zijn bandjes, samba en een mobiele tentoonstelling. Laat je stem horen tegen de afbraakpolitiek en voor een leuke, diverse en betaalbare buurt. Kom om 14.00 naar ’t Blijvertje, Derde Oosterparkstraat 64h.

GEEN ONTRUIMING VOOR LEEGSTAND!

Van de zes woonetages die de eigenaar alleen al op de Linnaeusstraat 70-72 bezit, wordt er maar één verhuurd. Sinds een jaar zit er anti-kraak op een andere etage. De overige vier etages werden op 16 augustus 2009 in gebruik genomen door de woongroep na jarenlange leegstand. De huidige woongroep deed doorheen de jaren meermaals een aanbod om de panden te kunnen huren of naar een andere oplossing te zoeken, maar de eigenaar hield het been stijf. Tijdens de rechtzaak die de woongroep voerde op 29 september jongsleden bleek dat de eigenaar nog steeds geen geloofwaardige plannen kan neerleggen om de woningen structureel van gebruik te voorzien.

Met het aannemen van de motie door de deelraad Oost wordt de woongroep in hun aanklacht tegen de leegstand van deze woningen gesteund.

Lees hier de motie: 155. motie Linnaeusstraat 70-72 SP – aangenomen kopie 1

Lees het persbericht